Debaty sejmoweVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie możliwości zmiany regulacji prawnych dotyczących zbiórek publicznych na rzecz osób chorych i niepełnosprawnych

   Panie Ministrze! Otrzymałem list od kobiety wychowującej w rodzinie zastępczej bardzo chore, 6-letnie dziecko które, choruje na rdzeniowy zanik mięśni. Jak mnie poinformowano, choroba ta jest ewenementem zarówno w Polsce, jak i na świecie. Sytuacja chorej dziewczynki wymaga korzystania ze specjalistycznego sprzętu (dziewczynka oddycha za pomocą respiratora). Utrzymanie tak chorego dziecka jest niezwykle kosztowne, a w przypadku chorej Karolinki istnieje konieczność wymiany sprzętu na nowy. Dla uściślenia dodam, że matka chorego dziecka dysponuje postanowieniem sądu o umieszczeniu dziecka w rodzinie zastępczej na kosz Skarbu Państwa.    Tak szczególne przypadki ciężkiej choroby powinny być wspierane wszelkimi możliwymi sposobami. Jednym ze sposobów zgromadzenia odpowiednich środków finansowych na ratowanie i poprawę życia osób bardzo ciężko chorych, a przede wszystkim małych bezbronnych dzieci jest zbiórka publiczna na rzecz tychże dzieci. Jednakże regulacje prawne wynikające z ustawy o zbiórkach publicznych oraz rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 6 listopada 2003 r. w sprawie sposobów przeprowadzania zbiórki publicznej, przez rodziców chorego dziecka. Natomiast nie pozwalają tego robić jedynymi podmiotami uprawnionymi do przeprowadzania zbiórek publicznych z zakresu kontroli są instytucje. Wydaje mi się, że w tak szczególnych przypadkach ratowania życia, jak w przypadku tego małego dziecka, możliwości gromadzenia środków finansowych na niezbędny sprzęt i pielęgnację dziecka powinny być wszechstronne.    Od czasu, gdy dziecko znajduje się w domu zastępczym, rodzice dziecka prowadzą rozliczenie wydatków na utrzymanie dziecka. Otwarcie charytatywnego konta przy ściśle określonych warunkach, obwarowując korzystanie i rozliczanie środków pobranych z konta przez opiekunów dziecka, mogłoby w znaczny sposób wspomóc i usprawnić opiekę nad bardzo chorymi dziećmi.    W tym konkretnym przypadku i w wielu innych rodzice i opiekunowie chorych dzieci sami muszą poszukiwać pomocy finansowej na kosztowne leczenie swoich niepełnosprawnych, ciężko chorych dzieci. Tym bardziej że w przypadku takich dzieci sytuację finansową utrudnia dodatkowo pomniejszenie o kwotę 324 zł zasiłku przysługującego dzieciom będącym w rodzinie zastępczej.    W związku z niezwykle trudną sytuacją osób bardzo ciężko chorych, których leczenie wymaga znacznych środków finansowych, pozwalam sobie zadać panu ministrowi następujące pytania:    1. Jaka instytucja w Polsce obecnie jest władna pomóc takim dzieciom?    2. Czy zakłady pracy, instytucje mogą sponsorować takie dzieci i na jakich zasadach mogą to uczynić?    3. Czy istnieje możliwość otwarcia indywidualnego charytatywnego konta dla takiego dziecka?    4. Jaką strategię ministerstwo posiada na rzecz pomocy w tak szczególnych przypadkach?    5. Czy według ministerstwa możliwa jest modyfikacja regulacji prawnych dotyczących zbiórki publicznej na tego rodzaju cele?    Z poważaniem    Poseł Bogusław Wontor    Zielona Góra, dnia 29 grudnia 2005 r.