Odpowiedź na interpelację w sprawie raportu amerykańskiego Departamentu Stanu na temat realizacji praw człowieka w Polsce
  W odpowiedzi na pismo SPS-0202-1564/99 z dnia 11 marca br. w sprawie interpelacji poseł Danuty Waniek dotyczącej raportu amerykańskiego Departamentu Stanu na temat realizacji praw człowieka w Polsce uprzejmie wyjaśniam, co następuje:   W swojej interpelacji skierowanej do ministra spraw zagranicznych pani poseł Danuta Waniek stawia następujące pytania.   1. Czy MSZ jest w posiadaniu raportu Departamentu Stanu o realizacji praw człowieka w Polsce?   2. W jaki sposób zamierza go wykorzystać do poprawy sytuacji w tej dziedzinie?   W związku z powyższym pragnę udzielić następujących odpowiedzi:   Ad 1. Ministerstwo Spraw Zagranicznych jest w posiadaniu ww. raportu, pozwalam więc sobie przesłać w załączeniu jego kserokopię w części dotyczącej Polski.   Ad 2. W odniesieniu do pytania drugiego uprzejmie informuję, że raport amerykańskiego Departamentu Stanu nie jest dokumentem wiążącym dla rządu RP, a jedynie dokumentem wewnętrznym rządu Stanów Zjednoczonych i jako taki nie może stanowić podstawy działania rządu RP.   Ponadto chciałbym uprzejmie poinformować, że problemy dotyczące sytuacji kobiet stanowią już przedmiot prac rządu, zarówno na forum międzynarodowym jak i w wymiarze krajowym.   Rząd RP przykłada bardzo dużą wagę do zwalczania dyskryminacji i przemocy wobec kobiet. Ma to swój wyraz zwłaszcza w działaniach dyplomacji na szczeblu międzyrządowym oraz w organizacjach międzynarodowych. Przykładowo rząd polski należy do grupy państw, które przyczyniły się do przełamania impasu w negocjacjach nad projektem protokółu dodatkowego do Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności Rady Europy z 1950 r. Projekt tego protokółu stanowi istotny postęp w dziedzinie niedyskryminacji (również w zakresie płci). Przewiduje on bowiem rozszerzenie zakresu art. 14 europejskiej konwencji tak, by jakakolwiek dyskryminacja mogła stanowić bezpośrednią podstawę skarg wnoszonych przeciwko państwom - stronom tego przyszłego protokółu przez osoby podlegające ich jurysdykcji. Tak więc nowy art. 14 stałby się autonomiczną przesłanką odpowiedzialności rządu. W swoim dotychczasowym brzmieniu art. 14 stanowi przesłankę dodatkową przywoływaną jedynie w powiązaniu z innym materialnym prawem człowieka zawartym w europejskiej konwencji (np. art. 11 gwarantujący swobodę stowarzyszenia wraz z art. 14 zakazującym dyskryminacji). Na marginesie pragnę poinformować, że jak dotąd żadna ze skarg zakomunikowanych rządowi RP w toku procedury przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka w Strasburgu nie dotyczyła problemu dyskryminacji kobiet.   Na gruncie prawa krajowego Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie jest kompetentne w zakresie problematyki związanej z niedyskryminacją ze względu na płeć. Zajmuje się tym pełnomocnik rządu ds. rodziny, dlatego też pozwolę sobie zasugerować zwrócenie się z podobnym wystąpieniem do wyżej wspomnianego organu.   Minister   Bronisław Geremek   Warszawa, dnia 30 marca 1999 r.
- Interpelacja w sprawie przekazanych Komisji Europejskiej w Brukseli przez Komitet Integracji Europejskiej projektów dotyczących współfinansowania rozpoczętych inwestycji
- Odpowiedź na interpelację w sprawie dofinansowania działalności szpitala w Aleksandrowie w woj. kujawsko-pomorskim
- Interpelacja w sprawie wstrzymania wykupu podręczników na rok szkolny 2001/2002 dla uczniów szkół specjalnych
- Interpelacja w sprawie funduszu rekompensacyjnego
- Interpelacja w sprawie poprawy stanu technicznego i jakości dróg krajowych i wojewódzkich na terenie woj. śląskiego