Debaty sejmoweVIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie postępowania przy wykonaniu ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży

   Odpowiadając na interpelację pani poseł Izabelli Sierakowskiej z dnia 10 maja 2000 r. w sprawie naruszenia przepisów ustawy z dnia 17 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny i ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży na przykładzie sprawy prokuratora rejonowego w Lublińcu nr Ds 186/00 uprzejmie wyjaśniam, iż po zleceniu zbadania akt wskazanej sprawy przez prokuratora apelacyjnego w Katowicach ustalono, że funkcjonariusze Policji z Lublińca przeprowadzili czynności w prywatnym gabinecie ginekologicznym należącym do Marka Kowalika w granicach określonych przepisami procedury karnej.    W czasie interwencji pacjentka Ewa K. była już po zabiegu aborcji. Przebywała w poczekalni gabinetu. Funkcjonariusz Policji w odrębnym pomieszczeniu, znajdującym się poza gabinetem przeprowadził z nią rozmowę, w trakcie której potwierdziła, iż usunięto jej ciążę i złożyła w tym zakresie pisemne oświadczenie.    Została również pouczona, że zostanie w tej sprawie przesłuchana w charakterze świadka oraz dla celów dowodowych poddana oględzinom ciała.    Z art. 32 ust. 7 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (DzU z dnia 26 marca 1997 r. z późn. zm.) wynika, że zgoda na przeprowadzenie badania może być wyrażona ustnie albo poprzez takie zachowanie, które w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje na wolę poddania się proponowanej przez lekarza czynności medycznej.    Załączona do akt sprawy dokumentacja medyczna wskazuje, iż uwzględniając okoliczności przeprowadzonego zabiegu zaproponowano jej pozostanie w szpitalu celem przeprowadzenia obserwacji. Ewa K. kategorycznie odmówiła skorzystania z oferowanej pomocy. Natomiast podczas przesłuchania w charakterze świadka oświadczyła, że czuje się dobrze, zatem nie zachodziły przeszkody do przeprowadzenia tej czynności.    W zaistniałej sytuacji policjanci przeprowadzili oględziny gabinetu i zabezpieczyli w worku na śmieci pozostałości materiału biologicznego, co do którego zachodziło podejrzenie, że stanowi usunięty płód.    W toku postępowania świadek Ewa K. dobrowolnie uczestniczyła we wszystkich czynnościach, nie był stosowany wobec niej przymus fizyczny, czego zabrania przepis art. 192 § 4 K.p.k.    Należy zatem stwierdzić, iż organy ścigania, uzyskując wiedzę o popełnieniu przestępstwa, nawet jeżeli pochodzi z anonimowego źródła, muszą po uprzednim sprawdzeniu okoliczności sprawy uwzględniać generalne cele postępowania przygotowawczego określone w art. 297 § 1 K.k.    Ponieważ gromadzenie dowodów przestępstwa, których znamiona są określone w art. 152 K.k., dotyczy najbardziej intymnej sfery życia, oczywista jest konieczność ich przeprowadzenia z poszanowaniem zdrowia kobiety i jej godności. W realiach przedmiotowej sprawy zasady te nie zostały naruszone.    W sprawie niniejszej prokurator rejonowy w Lublińcu w dniu 26 kwietnia 2000 r. skierował akt oskarżenia przeciwko lekarzom Markowi Kowalikowi i Ryszardowi Petryńskiemu do Sądu Okręgowego w Częstochowie.    Z poważaniem    Minister    Hanna Suchocka    Warszawa, dnia 7 czerwca 2000 r.