Debaty sejmoweVIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie systemu oceny i weryfikacji wniosków racjonalizatorskich w przedsiębiorstwach państwowych

   Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do interpelacji pana posła Bogdana Lewandowskiego (pismo SPS-0202-4090/00) w sprawie systemu oceny i weryfikacji wniosków racjonalizatorskich w przedsiębiorstwach państwowych uprzejmie informuję, iż podzielam krytyczną ocenę praktyki uznawania i wynagradzania ˝projektów racjonalizatorskich˝, przedstawioną przez Najwyższą Izbę Kontroli w protokole nr 066/1998.    Słusznie pan poseł Bogdan Lewandowski stwierdza, że w państwowych podmiotach gospodarczych nadużywa się możliwości wypłacania nagród z tytułu działalności racjonalizatorskiej. Świadczy to nade wszystko o zaniku potrzeby kierowania się interesem publicznym przez zarządzających tymi przedsiębiorstwami. W firmach prywatnych natomiast ten interes publiczny zastępowany jest przez interes właścicieli, którzy nie pozwalają swoim kosztem nadużywać przepisów ustawy o wynalazczości. Tak więc i to przemawia za prywatyzacją.    Sztucznie kreowana w latach PRL działalność racjonalizatorska, często niemająca wiele wspólnego z nowatorstwem czy usprawnieniami technicznymi i organizacyjnymi, jak widać, zostawiła swoich zwolenników i możliwości wykorzystania przepisów dla uzyskiwania nieuzasadnionych wynagrodzeń.    Ustawa z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości, zawierająca przepisy o projektach racjonalizatorskich, jest uchylana ustawą Prawo własności przemysłowej z dnia 17 marca 2000 r. W jednym tylko artykule, a to art. 7, odnosi się ona do projektów racjonalizatorskich. Pozostawia on do uregulowania przez samych przedsiębiorców w regulaminach racjonalizacji, czy w ogóle i jakie projekty uznawać za racjonalizację i wedle jakich zasad wynagradzać. Zarówno ze strony rządowej, jak i poselskiej lub senatorskiej nie było dalej idących propozycji w tym zakresie. Bardziej właściwym środkiem na zwalczanie istniejącej jeszcze patologii winien być nadzór właścicielski nad przedsiębiorstwami ze strony publicznych właścicieli. Sądzę też, że przyczyni się do tego raport NIK, który ukazał problem i wystawił pod negatywny osąd społeczny opisane praktyki.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Anna Skowrońska-Łuczyńska    Warszawa, dnia 11 lipca 2000 r.