Debaty sejmoweVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie możliwości nowelizacji ustawy o rencie socjalnej

   Niniejszym wnoszę o wprowadzenie zmiany w art. 4 ust. 1 przywołanej powyżej ustawy poprzez wykreślenie przesłanki wieku, w którym nastąpiło naruszenie sprawności organizmu powodujące całkowitą niezdolność do pracy, jako warunku koniecznego do uzyskania renty socjalnej.    Powyższy wniosek podyktowany jest koniecznością zrównania statusu wszystkich osób niepełnosprawnych, które na skutek naruszenia sprawności organizmu nie są w stanie podjąć jakiejkolwiek pracy. Podkreślić bowiem należy, iż w obecnym stanie prawnym świadczenie, którym jest renta socjalna, przysługuje jedynie osobom pełnoletnim całkowicie niezdolnym do pracy z powodu naruszenia organizmu, które powstało:    1) przed ukończeniem 18. roku życia;    2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej przed ukończeniem 25. roku życia;    3) w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.    Wydaje się, iż powyższe uregulowanie stanowi nieuzasadnione ograniczenie prawa do świadczenia, którym jest renta socjalna w odniesieniu do osób pełnoletnich, które stały się całkowicie niezdolne do pracy w związku z naruszeniem organizmu, do którego doszło po ukończeniu 18. roku życia albo po zakończeniu okresów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3. Biorąc pod uwagę nierzadko dramatyczną sytuację życiową (w tym także finansową) osób niepełnosprawnych całkowicie niezdolnych do pracy, dodatkowe pozbawianie grupy omawianych osób renty socjalnej wywołuje poczucie niesprawiedliwości czy wręcz dyskryminacji społecznej.    Zauważyć należy, iż obwarowania prawne wynikające z pozostałych przepisów ustawy o rentach socjalnych w sposób naturalny ograniczają dostęp do tego świadczenia osób, które są całkowicie niezdolne do pracy w związku z naruszeniem organizmu, a którym przysługują inne świadczenia. Tytułem przykładu wskazać można emeryturę, uposażenie w stanie spoczynku, rentę z tytułu niezdolności do pracy, rentę inwalidzką lub pobieranie świadczenia o charakterze rentowym z instytucji zagranicznych, renty strukturalnej. Renta socjalna z mocy ustawy nie przysługuje także osobie uprawnionej do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a także osobom opisanym w innych przepisach omawianej ustawy (w szczególności w art. 7 i następnych).    Reasumując, wydaje się, iż postulowana zmiana niektórych przepisów ustawy o rencie socjalnej przyczyni się do poprawy sytuacji materialnej stosunkowo nielicznej, jednakże najuboższej grupy obywateli, którzy z uwagi na naruszenia organizmu są całkowicie niezdolni do pracy. Poza tym, biorąc pod uwagę wysokość renty socjalnej, ustalonej jedynie na poziomie 84% kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, określonej w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz.U. 2004 Nr 39 poz. 353 ze zm.), nie wydaje się, by rozszerzenie prawa do przedmiotowego świadczenia skutkowało istotnym obciążeniem budżetu państwa.    Jakie jest stanowisko Pana Ministra w przedmiotowej sprawie?    Z poważaniem    Poseł Eugeniusz Wycisło    Warszawa, dnia 17 lutego 2006 r.